[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 118 ] وَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ لَوْ لا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينا آيَةٌ كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الْآياتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ( 118 ) [ ترجمه ] و گفتند آنهايى كه نميدانند : چرا خدا با ما سخن نميگويد يا اينكه آيه‌اى براى ما نمىآيد ، اين چنين گفتند پيشينيان مانند گفتار ايشان ، دلهاى آنان همانند يكديگر است ، ما روشن كرديم نشانه‌ها را براى گروهى كه يقين دارند . ( 118 ) تفسير : پس از آنكه خداوند گفتار ايشان را در بارهء اتخاذ فرزند و انكار توحيد بيان فرمود در دنبال آن عقيدهء آنان را در مورد پيامبريها و راه عنادى را كه در آن پيموده‌اند بازگو كرد و گفت : وَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ . . . - و گفتند آنهايى كه نادانند . مجاهد ميگويد : منظور نصارى است . ابن عباس ميگويد : مراد يهود است . حسن و قتاده ميگويند : مقصود : مشركين عرب است . و اين گفتار نزديكتر است زيرا اينان كسانى هستند كه امور ممتنع را تقاضا و درخواست كردند و اكتفاء به معجزات آشكار و نشانه‌هاى روشن ننموده گفتند ما به تو ايمان نمىآوريم تا چشمه‌اى را از زمين براى ما بيرون نياورى تا آخر مطالبى كه در پيش ذكر شد ، و علاوه خداوند آنها را بعنوان نادانان ياد كرد و از اينجا معلوم مىشود كه از اهل كتاب نيستند . و كسى كه معتقد است منظور نصارى است چنين استدلال مىكند : خداوند پيش از اين آيه گفتار آنهايى را كه ميگفتند : خداوند فرزندى براى خود اتخاذ فرموده بيان كرد و اين گروه همانهايى هستند كه مسيح را پسر خدا ميدانستند - پس معلوم مىشود كه اين آيه نيز در بارهء آنها است - . و اين استدلال نادرست است زيرا ممكن است خداوند در آيه‌اى گروهى و در